منوی موبایل

نقد و بررسی
تلفن : ۸۸۰۲۲۸۵۰ - همراه : ۰۹۳۶۸۴۵۵۷۲۸

آنتونی رابینز

!Tony Robbins - 30 years of stuttering, cured in 7 minutes

تونی رابینز - 30 سال لکنت، درمان در 7 دقیقه!

 

یکی از رویاهای فرد لکنت دار این است که روزی از خواب برخیزد و در حضور جمع زیادی به سخنرانی جنجالی و تاثیرگذاری بپردازد؛ و هنگامی که مردم برایش دست می زنند، صحنه را ترک گوید و نقش توانایی خود را در ذهن آنان بنشاند.

اگر به روند سناریوی فیلم دقت کنیم، می بینیم که آقای تونی رابینز از این رویا آگاهی داشته و به خوبی از آن بهره گرفته است.

 

خلاصه فیلم

                                        لکنت زبان - آنتونی رابینزلکنت زبان - آنتونی رابینزلکنت زبان - آنتونی رابینز

صحنه اول:

آقای رشاد با لکنت بسیار شدید، ضمن معرفی خود، از فشارها و عدم موفقیت هایش صحبت می کند. 

 

صحنه دوم:

همسر رشاد در حالی که به دوربین نگاه می کند، از آقای تونی رابینز می خواهد که به همسرش کمک کند.

{ ولی معلوم نمی شود که ایشان به تونی مراجعه نموده یا برعکس! }  

 

صحنه سوم:

 اولین ملاقات تونی و رشاد   

رشاد: من لکنتم را انکار می کردم و از آن خجالت می کشیدم، و حالا با آن کنار آمده ام.

تونی: حالا که با آن کنار آمده ای، می توانی آنرا ریشه کن کنی.

رشاد: همین حالا مرا برای این کار ثبت نام کن.

تونی: تو حالا خوب صحبت کردی... من می دانم که همیشه الگوهای خاصی برای رفتار مردم وجود دارد. الگوهایی که باعث می شوند مردم خوشحال باشند، دیوانه باشند، احساس رضایت کنند و یا لکنت زبان داشته باشند. زمانی که تو الگو را بدانی، عوض کردن آن بسیار ساده است.

{ طرز تلقی آقای تونی از جایگاه این عارضه حیرت انگیز است! }

 

 صحنه چهارم:

{ بعد از صحبت در مورد « ناخودآگاه » و خاطرات رشاد }

 تونی: تو حالا یه مردی، سی سالته، تجربه های زیادی داری. یک جنگجو درون تو وجود داره، حس کن کجاست؟ اونو تنفس کن. جنگجو کسیه که می تونه با هر چیزی روبرو بشه و اونو شکست بده. حالا صدای این جنگجورو در بیار.

رشاد: اَ...........

تونی: این جنگجو لکنت نداره 

رشاد: اَ...........

تونی: جنگجو میگه  

رشاد: من فوق العاده هستم  

تونی: میگه 

رشاد: من مثل برق هستم  

تونی: از جنگجو بپرس آیا لازمه لکنت داشته باشی؟

  رشاد: نه

    { در اینجا تونی و رشاد به سبک فیلمهای هندی، یکدیگر را به نشانه موفقیت در آغوش می گیرند. پرسشی که برای آشنایان به این عارضه پیش می آید، این است که چگونه آنها بدون هیچ آزمونی، و به طور همزمان فهمیدند لکنت برطرف شده است؟! } 

 

 صحنه پنجم:

رشاد با بزرگترین ترس خود روبرو می شود  ( صحبت در مقابل 5000 تن )

  تونی: رشاد چه تغییری در تو بوجود آمده؟

  رشاد: آهای مردم من سی سال لکنت داشتم، ولی اون انتخاب خودم بود. چرا؟ چون من از بزرگ بودن می ترسیدم. ولی امروز من یک ( صدا ) هستم، یک جنگجو هستم. حالا که منو می بینید، خودتونو باور کنید و....  

 

   نقد

همانطور که می بینید، این فیلم مانند فیلمهای شعبده بازی طراحی و اجرا شده است. شخصی در برابر دوربین اداهایی از خود درمی آورد و می خواهد به بیننده  چنین القا کند که او لکنت زبان شدید دارد. بی تردید این رفتارها تصور لکنت زبان را در افراد ناآشنا به این عارضه ایجاد می کند. ولی آیا این اداها می تواند یک کارشناس مجرب را هم بفریبد؟ بینندگان این فیلم چگونه می توانند باور کنند که او واقعا لکنت داشته است؟ لازمه چنین ادعایی، نامه ای مستند از لکنت دوران مدرسه و دانشگاه، و همچنین حضور و تایید والدین و دوستان اوست. شک و تردیدها در مورد غیر واقع بودن این فیلم هنگامی افزایش می یابد که آقای تونی همین یک تن را درمان می کند! و فقط همسر اوست که به عنوان شاهد لکنت زبان معرفی می گردد!

 

« ادای لکنت » را درآوردن، با « لکنت کردن » متفاوت است   

در فیلم سخنرانی پادشاه، با اینکه پادشاه نقش لکنت کردن را بسیار خوب اجرا می کند و از جانب کارگردان و بخصوص فیلمبردار به حد کمال حمایت می شود، باز از نظر کیفیت نگاهها، اسپاسم ها و نوع رفتار، با لکنت واقعی متفاوت است.

در فیلم آقای تونی رابینز، به حدی اشکالات متعدد در سناریو، نقش تونی و اجرای لکنت کردن مشاهده می شود که انسان با اکراه به نقد چنین مقوله بی محتوایی می پردازد. 

آنچه مسلم است، نه تنها بازیگران، بلکه حتی خود فرد لکنت دار نیز قادر نخواهد بود به تقلید همسان از لکنت خویش بپردازد. علت این امر را باید در عوامل زیر یافت:  

1- چرخه لکنت
. اگر به چرخه لکنت دقت کنیم، می بینیم که از « وضعیت خاص » شروع می شود و با « شنیدن یا احساس کردن » پایان می یابد. گر چه طی این 9 مرحله بسیار سریع اتفاق می افتد، ولی یک کارشناس خبره می تواند روند و پیوندهای این مراحل را در شخص ببیند و ارزیابی نماید. بنابراین، هر گونه دخل و تصرف در این مراحل، به این مفهوم است که لکنت واقعی صورت نمی گیرد. 

. پیشتر دیدیم که اگر یکی از حلقه های این چرخه متوقف شود، لکنت کردن نیز متوقف خواهد شد. پس هنگامی که شخص به تقلید از لکنت خویش می پردازد، در واقع حلقه « پنهانکاری » قطع می شود و دیگر نمی توان لکنت واقعی را در گفتار او مشاهده نمود.   

 

 2- نوع لکنت کردن

اگر به نوع لکنت کردن شخصیت های لکنت دار در فیلم ها دقت کنیم، می بینیم که هر بازیگر بدون در نظر گرفتن شرایط ساده و مشکل، فقط یکی دو کاراکتر از لکنت ظاهری را در طول بازی خود اجرا می کند؛ در صورتی که در لکنت واقعی، گذشته از تاثیر شرایط ساده و مشکل، چنین محدودیتی وجود ندارد.   

 

3- مشخصات موسیقایی گفتار

   در لکنت واقعی، برخی از مشخصات موسیقایی گفتار ( تاکید، سرعت، تن صدا و فشارهوا ) در شرایط خاص متغیر می شود؛ ولی هنگامی که ادای لکنت را در می آوریم، تنظیم اجرای آن غیر ممکن می شود. 

 

اشکالات لکنت کردن آقای رشاد

1) دوربین مرتب مشت بسته رشاد را نشان می دهد تا به بیننده « اسپاسم » را القا کند. ولی با تعجب می بینیم که بقیه عضلات او کاملا ریلکس است!  

2) تصور کنید مردی که سی سال لکنت شدید داشته ناگهان در برابر دوربین و مجری و غیره قرار می گیرد. طبیعی است که او بیشترین واکنشهای لکنت را باید در همین شرایط از خود بروز دهد. ولی با تعجب می بینیم هنگامی که مشت کرده و در حال تکرار و اسپاسم! است، نگاه او بدون هیچ انحرافی متوجه مخاطب خود ( تونی ) است!

باید دانست اغلب در چنین شرایطی، هنگامی که شخص گیر می کند، چشمانش یا بسته می شود، و یا به اطراف – غیر از چشم مخاطب – می پرد. حتی اگر شخص لکنت داری در مقابل آینه بایستد و برای بقیه صحبت کند، هنگام لکنت کردن، یا چشمان خود را می بندد و یا نگاهش از تصویر خود منحرف می شود.

3) تصور کنید شخصی که به مدت سی سال نابینا بوده، ناگهان بینایی خود را به دست آورد. آیا می توان از او انتظار داشت که بلافاصله رنگها، فاصله ها، چهره ها، حرکات و بسیاری نکات دیگر را به خوبی درک کند؟ بی تردید او تا مدتها بعد از اینکه بینایی خود را به دست آورد، موقع عبور از عرض خیابان به کمک دیگران نیاز خواهد داشت؛ زیرا کسب چنین تجاربی حتما به زمان نیاز دارد.

 

حال پرسش این است، گیریم که لکنت رشاد خوب شده باشد؛ ولی تجارب زیر را چگونه کسب نموده است:

تجربه میکروفون دست گرفتن!

تجربه روی سن آمدن!

تجربه زیر نظر جمعیت زیاد قرار داشتن!

تجربه با هیجان داد زدن!

تجربه خطاب قرار دادن جمعیت!

تجربه راهکار صادر کردن برای جمعیت!

 

اولین جمله رشاد روی صحنه را به خاطر بیاوریم: آهای مردم من سی سال لکنت زبان داشتم، ولی اون انتخاب خودم بود. 

انتخاب؟!  آیا اساس لکنت زبان یک انتخاب است؟ خیر، لکنت زبان یک تحمیل است که عوارض، پنهانکاری و بسیاری مسائل دیگر را به انسان تحمیل می کند - یعنی تحمیل در تحمیل -

من هرگز نمی توانم باور کنم شخصی که رنجهای لکنت زبان را تحمل کرده و زندگی او پر است از خواستن و نتوانستن، بتواند نام آنرا « انتخاب » بگذارد. کلمه « انتخاب » نمی تواند از زبان یک فرد درد کشیده لکنت زبان کاربردی داشته باشد.

 

از هر زاویه که می نگریم، می بینیم رشاد هرگز لکنت زبان نداشته است

 

ولی آیا آقای تونی رابینزمی داند با این سرگرمی، چه خسارات سنگینی به افراد لکنت دار وارد می سازد؟

آیا می داند که عده ای از قماش خودش هم پیدا می شوند و به تقلید از ایشان می پردازند و در کشورهای دیگر از جمله ایران، همین حقه بازی ها را با نام « شبیه سازی ذهن » به راه می اندازند؟!

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
لکنت زبان - آنتونی رابینز
  • هیچ نظری یافت نشد

هم اکنون می توانید مشکل خود را با کلینیک لکنت زبان فرهمندپور مطرح کرده و از ما مشاوره بگیرید

درخواست مشاوره