منوی موبایل

مقالات
تلفن : ۸۸۰۲۲۸۵۰ - همراه : ۰۹۳۶۸۴۵۵۷۲۸

پاسخهای خانواده

 

معمولا هنگامی که شخص به افراد خانواده خود می گوید:  

پدرم/ مادرم/ همسرم، می خواهم برای درمان لکنت زبانم اقدام کنم، اغلب از روی ناآگاهی چنین پاسخ می دهند:   

تو؟! تو که لکنت نداری! پس چرا کسی لکنت ترا ندیده؟! تو که داری به این خوبی حرف می زنی! همه بعضی وقتا تپق می زنند. عزیزم من انقدر دوستت دارم که اصلا برام مهم نیست. زیادی سخت می گیری. تو خیالاتی شدی. انقدر ما تو زندگی مشکل داریم که لکنت تو هیچی حساب نمیشه و...

اینگونه پاسخها هنگامی شدت می گیرند که مخاطب، خود لکنت پنهان داشته باشد و یا شرایط دشوار شخص در محیط خانواده نباشد و نزد آنان کمتر دچار لکنت شود.

لکنت زبان - پاسخهای خانواده 

پرسش این است:

چرا کسانی که ما را خیلی هم دوست دارند، ولی نسبت به درمان لکنت ما چنین واکنشهایی نشان می دهند؟ 

 

1) ناآگاهی و عدم شناخت 

یکی از مشکلات همیشگی جوانان دارای لکنت، ناآگاهی خانواده ها در مورد ماهیت و آسیبهای آن می باشد. کمتر والدین یا همسرانی را می توان یافت که رفتاری آگاهانه و کمک کننده داشته باشند؛ ولی اصلا نباید آنها را مقصر یا مغرض دانست – غیر از مخاطبان لکنت دار، که مورد بحث ما نیست. –  مقصران واقعی، نویسندگانی هستند که اخبار و اطلاعات متناقض، نادرست و کریهی از این عارضه منتشر می کنند ( مانند قرار دادن لکنت زبان در زمره اختلالات مغزی و عقب ماندگی ذهنی. همین اطلاعات موهوم و روان پریشانه است که شخص و خانواده او را به عدم پذیرش لکنت زبان وادار می سازد. کیست که مایل باشد به جرگه عقب ماندگی های ذهنی پیوند یابد؟! )   

 

2) انتزاعی بودن لکنت   

معمولا افراد خانواده شخص لکنت دار را از یک دیدگاه وارونه تجزیه و تحلیل می کنند. آنها می بینند که او جسم سالمی دارد، با دوستان خود به کلاسهای ورزشی و تفریحی می رود، تغذیه خوبی دارد و ... فقط گاهی زودرنج می شود، گاهی عصبانی، گاهی بهانه جو و بداخلاق، گاهی گوشه گیر و افسرده و ... و البته گاهی هم کمی لکنت می کند. بسیار دشوار است بتوان به آنها دو نکته زیر را توضیح داد:  

  . پشت صحنه همان لکنت کم، یک دنیا آشفتگی و درگیری ذهنی نهفته است.   

. تمامی این مشکلات را کم و بیش باید زیرمجموعه لکنت او دانست.    

 

  3) قیاس با خود   

اغلب نزدیکان، از آنجا که نمی توانند خود را به جای شخص لکنت دار قرار دهند، شرایط او را با شرایط خود قیاس می کنند و چنین راهنمایی می کنند: عجله نکن – دقت کن – آرومتر – نفس عمیق – اول فکر کن بعد بگو – فکر کن اون از تو پایین تره – اعتماد به نفستو بیار بالا و ... به این ترتیب، رابطه عاطفی خود را با او بیشتر می کنند و سبب می شود شخص مرتب با آزردگی بگوید « خدایا این چه بلایی است که هیچکس نمی تواند آنرا درک کند؟! »

 

4) دلسوزی  

بسیاری از خانواده ها تلاش می کنند با ترحم و دلسوزی، مشکل را کم اهمیت جلوه دهند؛ ولی کسی که مرتب در حال سوختن است، دلسوزی آنها را بنزینی روی آتش خود حس خواهد کرد. 

 

5) نوسان لکنت

از آنجا که لکنت ظاهری شخص مرتب در نوسان است، این نکته برخی خانواده ها را وامی دارد تا به جای درمان، به فراهم آوردن و تحکیم شرایطی باشند که لکنت کمتری مشاهده کرده اند!  

 

6) عدم پذیرش  

یکی از واکنش های عمیق لکنت زبان، عدم پذیرش آن توسط شخص و خانواده اوست. این واکنش مانند گره ای بر سر راه عمل می کند که هر گاه با آن روبرو می شوند، به جای باز کردن گره، آنرا کمی به جلو می رانند و به این ترتیب چرخه اضطراب، تضاد و آشفتگی ذهنی را تقویت می نمایند.   

 

7) پنهانکاری شخص  

گاهی پنهانکاری آنچنان برای شخص حیاتی و عمیق می شود که با اجرای ترفندهای بسیار پیچیده، از لو رفتن لکنت حتی نزد خانواده جلوگیری می کند.   

 

8) پنهانکاری خانواده

 معمولا خانواده هایی که سعی در پنهان کردن لکنت شخص دارند، خود نیز دچار عوارض آن می شوند در نتیجه:  

. از نام لکنت زبان متنفر می شوند. 

. از اقدام به درمان سر باز می زنند.  

. اگر مجبور به تماس با گفتار درمان شوند، ضمن ارتباط غیر دوستانه با گفتار درمان، تلاش می کنند حود هدایت درمان! را به عهده بگیرند. 

. مرتب به او می گویند که تو خیلی خوبی و هیچ لکنتی نداری.    

. گاهی معتقد می شوند که خود آنها بهتر از یک درمانگر می تواند شخص را درمان کند: کلمات قصار، توصیه، دستورالعمل، مطالعه کتابهای موفقیت و خرید کادو.

محتوای بیشتر در این بخش: « تضاد تهمت در لکنت »

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
لکنت زبان - پاسخهای خانواده
  • هیچ نظری یافت نشد

هم اکنون می توانید مشکل خود را با کلینیک لکنت زبان فرهمندپور مطرح کرده و از ما مشاوره بگیرید

درخواست مشاوره