درمان لکنت کودک یا درمان والدین

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

مدتی است که موضوع « والدین درمانی » به جای « درمان لکنت خردسالان » از طرف درمان کنندگان این عارضه مطرح می شود .

 

لکنت خردسال که به یقین در اثر فشار روانی یا تقلید آغاز گردیده ، به « تغییر الگوی گفتاری » نیاز دارد ، که والدین باید در این خصوص با گفتار درمان همکاری نمایند . تردیدی نیست اگر کودکی در معرض مشاجرات و اضطراب های غیر معمول قرار داشته باشد ، لازم است ضمن تغییر الگوهای گفتاری ، او را از احساس ناامنی و اضطراب که با لکنت زبان پیوند دارند دور ساخت .

 

ولی اگر به جای درمان لکنت ، فقط به اصلاح روابط و رفتارهای معمول والدین پرداخته شود ، کاری به خطا و دور از منطق خواهد بود . داستان امیرعباس _که صدها مورد از این ماجراهای باور نکردنی را شنیده ایم _ معرف دیدگاه « والدین درمانی » است .

 

نباید نادیده گرفت که گاهی ممکن است اصلاح رفتارهای اضطراب زای والدین ، جو زندگی خردسال را متحول سازد ، که اگر این تحول قبل از « مرحله تثبیت گفتاری » صورت پذیرد ، این امر می تواند شرایط را برای تغییر الگوی گفتاری خردسال مناسب تر سازد ؛ ولی اگر سن از ۵ و ۶ فراتر رود ، دیگر نمی توان به اینگونه مشاوره ها دل بست .

 

اگر بخواهیم لکنت کودک را بدون در نظر گرفتن مشکل گفتاری او ، و فقط با مشاوره به والدین درمان کنیم ، مانند این است که دست پدر و مادر را به جای دست بچه گچ بگیریم !

 

۲۱ سال پیش از یک متخصص کودکان آمریکا رفته پرسیدم : چرا برای بچه های لکنت دار دارو تجویز می کنید ؟

پاسخ : ما دارو را به خاطر خود بچه نمی دهیم ، بلکه انواع ویتامین ها را تجویز می کنیم تا مادر فکر کند برای فرزندش دارد کاری صورت می گیرد و به این طریق مادر را آرام می کنیم .

 

 

 

این نوشته منتشر شده در مقالات می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *