دلنوشته­ گفتار درمان ۱

 

در سال ۱۳۵۹ افسر وظیفه ای به بیمارستان ۵۰۴ ارتش مراجعه نمود تا بعلت لکنت زبان شدید معافی بگیرد. او جوانی بود ۲۵ ساله که دوران آموزشی را با هم گذرانده بودیم در این دوران مرتب در مورد لکنت خود با من صحبت می­کرد و گاهی هم تکنیک­های گفتاری را به او آموزش می­دادم. بالاخره بعد از یک هفته رفت و آمد، مسئولان امر با معافیت موافقت نکردند و او به جبهه بازگشت. مدتی بعد بعلت اصابت ترکش به چشم چپ، در بیمارستان بستری گردید. از این گذشته موج انفجار سبب فراموشی وی شده بود. در این ایام من هر روز به دیدن او می­رفتم و با هم صحبت می­کردیم. نکته جالب این بود که روزهای نخست، لکنت او به طور کامل متوقف شده بود ولی به تناسب بازگشت حافظه و بازسازی خاطرات، لکنت نیز افزایش میافت. هنگامی­که فراموشی بطور کامل بهبود یافت، درست مانند گذشته لکنت می­کرد.

نتیجه:

فراموشی نیز مانند هیپنوتیزم سبب قطع پیوندهای شرطی شده لکنت ذهنی می­شود؛ و در نتیجه لکنت زبان در این شرایط متوقف می­گردد.

 

این نوشته منتشر شده در نقد و بررسی می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *