دلنوشته ­ گفتار درمان ۲

 

در سال ۱۳۶۰ سربازی در بیمارستان ۵۰۴ ارتش بستری ­گردید که عصب تار صوتی (Recurrent laryngeal nerve) او به علت اصابت ترکش قطع شده بود.

هنگامی­که پرونده او را مطالعه کردم، متوجه شدم از لکنت زبان شدید رنج می­برد. او مانند تمامی کسانی که دچار فلج تار صوتی شده اند، به صورت ” نفس نفس زدن” صحبت می­کرد و هیچ آثاری از لکنت زبان در او دیده نمیشد.

یک روز به من گفت:

“من طبق عادت گذشته ام مرتب از خود انتظار دارم که دچار لکنت زبان شوم، ولی از وقتی ترکش خوردم، دیگر لکنتم نمی­آید!”

نتیجه:

اسپاسم تارهای صوتی، مقدمه لکنت ظاهری و عمل لکنت کردن است. هنگامی که تارهای صوتی نتوانند در وضعیت اسپاسم قرارگیرند، زنجیره لکنت قطع شده و درنتیجه شخص قادر به لکنت کردن نیست .

* گذشته از این ، تغییر در مشخصات تولید و تن صدا می تواند  پیوندهای شرطی شده در عمل « لکنت کردن » را کاهش دهد .

 

این نوشته منتشر شده در نقد و بررسی می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *