دنیای این روزهای من

 دنیای این روزهای من
مدت هاست دنبال فرصتی می گردم تا “دل نوشته” ای بنویسم از این روزهایم. از روزهایی که در گذشته برایم آرزو، و در آینده ای نزدیک، بی شک برایم خاطره ای دلنشین خواهند بود.
کمی عقب تر بر می گردم. به روزهایی که گاهی آنقدر از دست لکنت خسته می شدم، که همین خستگی و کم آوردن، بزرگترین انگیزه ام می شد برای پیدا کردن راهی برای درمان.
راهی بدون بازگشت، بدون نقطه سرخط! ، راهی یک طرفه که به درمان ختم شود ومن را دیگر به روزهای تلخ گذشته برنگرداند…!
.
به لطف خدا و با پرس و جوی زیاد با این کلینیک آشنا شدم، روزهای اول تنها کارم سر زدن به این سایت و خواندن نامه های صمیمی و دلنشین دوستانی بود که مسیر درمان را با موفقیت پشت سرگذاشته بودند. “دل نوشته” هایی از جنس درد و امید که چون از دل می آمد، لاجرم بردل نیز می نشست.
امروز، من همه آن دوستانم را از نزدیک می بینم، با آنها صحبت می کنم، حرف هایشان را می شنوم، واین خود بزرگ ترین گواه برای نوشته های صادقانه شان است…
خواندن آن نامه ها، حرف های دکتر، و کتاب راز لکنت زبان، همه در من امید و انگیزه ای به وجود آوردند تا در این راه قدم بگذارم و همه سعی و تلاشم را بکنم تا من هم یک روز دل نوشته هایی بنویسم و از خاطرات تلخ و شیرینی بگویم که شاید روزی خاطرم را مکدر می کرده اند..

چندماهیست درمان را شروع کرده ام، وهرازچندگاهی برمیگردم و به پشت سرم نگاه می کنم.جای قدم های مصمم و موفقیت آمیزی که پشت سرم میبینم امیدیست برای ادامه راهی که پیش رو دارم.
من به این باور رسیده ام که در اینجای دنیا، نتوانستن معنایی ندارد!
من هستم. انگیزه هست. امید هست. فردی هست که دستم را بگیرد، مرا کمک کند و از قعر تاریکی دنیایی بیرون کشد که لکنت برایم ساخته.
دوستانی دارم که مرا در این راه راهنمایی می کنند و تجربیات ارزشمندشان را در اختیارم می گذارند.
خانواده ای دارم که حامی و پشتوانه ام هستند و امیدوارم روزی بتوانم لبخند شادی را بر لبانشان بنشانم.
و بزرگ تر از همه، خدایی دارم که همه چیز را برایم فراهم کرده تا در این راه موفق شوم و تکه های پازل آرامش و خوشبختی را درست سرجایشان بگذارم..

                                                                                                                                                                                               منصوره – دی۹۴

این نوشته منتشر شده در مقالات می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

  1. Avatar for عاطفه
    عاطفه گفت:

    لحظه لحظه ی پیش رفتن و موفقیتت در این مسیر برایم شادی آفرین است دنیای این روزهای تو نوید آینده ای روشن تر را می دهد. آینده ای که با تلاش و تدبیر این روزهایت محقق شده است. به امید آن روزها

  2. Avatar for محدثه
    محدثه گفت:

    منصوره عزیزم پشتکارت ستودنیست و بی شک این رمز موفقت توست. برای تو و تمام دوستانم در کلینیک بهترین ها رو آرزو میکنم چون لایق بهترین ها یید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *