راهنمای درمان لکنت

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

 

سالهاست که در پی تحقیقات خود، هر نظریه و هر طرز فکری را در زمینه لکنت زبان آزموده و با صاحبنظران واقعی آن – دوستان گروه درمان – در میان گذاشته ام. نتیجه این است که با تلاشهای زیر نمی توان به درمان پایدار لکنت زبان دست یافت:   

 

۱- درمان واکنش

هدف از درمان، اصلاح و بازسازی ذهنیت آسیب دیده شخص است. درمانگرانی که مشکل را در گفتار درمانجو می نگرند، در واقع می خواهند واکنش به لکنت را اصلاح کنند نه خود مشکل را.  

 

۲- درمان سریع

« درمان » به زمان نیاز دارد. بنابراین، درمان سریع – چند جلسه ای و چند ماهه – را فقط می توان در تبلیغات سودجویان یافت.  

 

۳- مربی و گروه درمان

 طی مسیر درمان، وابستگی حتمی به حضور مربی آگاه و مجرب، و گروه درمان سازمان یافته دارد. اقدامهایی که غیر از این ساختار دارند، تا به حال نتوانسته اند موجب درمان پایدار گردند. نتیجه آنها در بهترین حالت، رسیدن به « تصور درمان » است که بعد از بازگشت، شخص را به شدت آشفته و افسرده می کند.    

 

۴- گروه درمان بدون درمانگر مجرب.   

 

۵- درمانگر مجرب و آگاه بدون گروه درمان.  

 

۶- هنگامی که راهنما یا مشاور، خود لکنت زبان داشته باشد. 

 

۷- خود درمانی   8- کتاب درمانی    9- دارو درمانی    10- و از این قبیل بیراهه ها… 

این نوشته منتشر شده در مقالات می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *