رفتار والدین

 

رفتارها در لکنت زبان

 

۵- رفتار والدین     

صحبت در مورد برخورد والدین با لکنت فرزند، موضوعی بسیار اساسی، پیچیده و گسترده است. اخبار و اطلاعات نادرستی که از منابع آکادمیک و متفرقه منتشر می شود، والدین تحصیل کرده را نیز به اشتباه می اندازد. برای مثال، هنگامی که آنها از زبان استاد گفتار درمانی دانشگاه می شنوند:

« ابتدا باید نوع و اندازه لکنت فرزند شما مشخص شود »

 

ممکن است این والدین سالها تلاش خود را به منظور متراژ کردن و یافتن نوع لکنت فرزند به هدر دهند؛ و چنین تصور کنند که در جهت درمان وی اقدام می کنند؛ در صورتی که لکنت زبان نه قابل متراژ است و نه می توان آنرا به انواع تقسیم نمود و نه اصولا به کار درمان می آیند.

 

یک فرد لکنت دار به شدت به والدینی نیاز دارد که اهل تحقیق و مطالعه باشند و بتوانند از زاویه دید فرزند به مشکل نگاه کنند. آنها باید بتوانند به پرسشهای زیر پاسخ دهند:

– لکنت زبان چیست؟

– چگونه آغاز می شود؟

– چگونه گسترش می یابد؟

– در صورت عدم درمان، چه آینده ای در انتظار او خواهد بود؟

– درمان چگونه حاصل می شود؟

آنان مرتب در تدبیر راه و چاره ای اساسی برای نجات فرزند از زندان لکنت هستند و تا رسیدن به هدف آرام نمی گیرند.

 

اما امان از دست والدین دیگر…

گاهی برخی عوارض لکنت فرزند، در رفتار و شخصیت والدین نیز ظاهر می شود. برای مثال، سعی می کنند لکنت او را پنهان نمایند، از مراجعه به درمانگر سرباز می زنند، شکاک و زود رنج می شوند.

متاسفانه من مادران بسیاری را دیده ام که در مورد کیفیت فست فودها، مهارت آرایشگرها و امکانات هتل های خارجی ساعت ها صحبت می کنند، ولی از آنجا که لکنت فرزند را یک ضعف و شاید یک ننگ می دانند، از صحبت و تحقیق در مورد آن سرباز می زنند. چنین مادرانی که اغلب توسط دوستان گروه درمان معرفی می شوند، با مشاهده بهبود لکنت ظاهری فرزند، حتی بدون خداحافظی کلینیک را ترک می کنند!

گاهی دیده می شود مادرانی که برای جبران لکنت فرزند، او را به انواع کلاسهای هنری، ورزشی، و غیره می برند، ولی برای درمان لکنت، عذر و بهانه می آورند و وقت ندارند!

تعدادی از والدین که نتوانسته اند لکنت فرزند خود را بپذیرند، به درمانگر مراجعه می کنند ولی بنا به ذهنیت خود، اطلاعات نادرست یا اطلاعاتی را که مصلحت بدانند در اختیار درمانگر قرار می دهند. اغلب آنان ضمن اینکه به درمان اعتقادی ندارند، ولی به بیراهه های درمان کشش قابل توجهی از خود نشان می دهند!

گاهی دیده می شود اگر یکی از والدین هم لکنت داشته باشد، ممکن است ناخواسته نقش منفی در روند درمان فرزند از خود بروز دهد.

پدر و مادرهایی هم دیده می شوند که استرسها و دلنگرانیهای خود را ناخواسته به حساب فرزند لکنت دار خود واریز می کنند. مثلا از او می خواهند که اگر درمانگرچنین پرسشی کرد، تو چنان پاسخ دهی!

این سخن پایان ندارد

این نوشته منتشر شده در مقالات می باشد. جهت اضافه کردن به علاقمندی های مرورگر خود بر روی لینک صفحه کلیک نمایید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *