محبوب یا منفور؟

محبوب یا منفور؟

محبوب یا منفور؟

چندی پیش در صف تعمیر خودرو منتظر بودم.

جوان ۳۵ ساله ای صحبت آغاز کرد و گفت:

« بهتر است با هم همصحبت شویم تا گذشت زمان را کمتر حس کنیم. »

من با شوق فراوان پذیرفتم و گفتگو از در و دیوار بالا رفت.

او ضمن گفتگو مرتب می گفت « شما چقدر مرد خوب، با تجربه و جالبی هستید؛

کاش نوبت ما دیرتر می رسید تا از نقطه نظرهای شما بیشتر استفاده کنم؛

خدا را شکر که امروز با چنین مردی آشنا شدم و… »

محبوب یا منفور؟

صحبتی پیش آمد که پرسیدم شغل شما؟ گفت این یک رازه من نمی تونم اینو به کسی بگم، شغل شما چیه؟

من کلی طفره رفتم مگر آن را پنهان کنم، ولی با سماجت و اصرار جوان گفتم که کار من درمان لکنت زبان است.

او مدتی با نگاه بهت زده به من خیره شد و به کلی از من روی گردانید و تا لحظه خداحافظی حرفی نزد.

من چگونه از یک شخص محبوب به هیولایی منفور تبدیل شده بودم؟!

چنین رفتاری ریشه در دیدگاه عدم پذیرش و عدم تمایل به روبرو شدن با لکنت خویش داشت.

دوست عزیز من لکنت زبان داشت!

ما را در اینستاگرام دنبال کنید

  1. Avatar for سهیل عزیزی شمامی
    سهیل عزیزی شمامی گفت:

    کسی که لکنت زبان دارد مگر میتواند خودش مکالمه ای با فرد ناشناس شروع کند

  2. Avatar for reza.tajbakhshian
    reza.tajbakhshian گفت:

    آیا درمان نداشتن اعتماد به نفس به لکنت زبان کمک میکند؟!

  3. Avatar for ufhs
    ufhs گفت:

    با سلام. منم لکنت دارم و به نظرم هر شخص لکنت دار دیگه هم که باشه قطعا همین کارو میکنه. به نظر من این نشونه ی عدم پذیرش لکنت یا عدم تمایل به روبرو شدن باهاش نیست. یه فرد لکنت دار زمانی که میفهمه که طرف مقابل از رازش خبر داره به شدت به هم میریزه و رفتارش به کلی تغییر میکنه. این یه واکنش طبیعیه… پس به نظر شما اون شخص باید چکار میکرد؟

    • Avatar for کامبخش
      کامبخش گفت:

      دوست گرامی، هدف من نشان دادن واکنشهای این عارضه است که تا درمان نشود، ادامه خواهد یافت. به نظر شما اگر شخص بتواند با لکنت خود روبرو شود، آیا مشکل همچنان برایش یک راز باقی خواهد ماند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *