پرسش و پاسخ های متداول
مدیر سایت

مدیر سایت

26 دى 1390

نویسنده: دکتر علی اصغر مهدوی روانپزشک کودکان

 عنوان: ریلکسیشن و هیپنوتیزم در بهبود لکنت زبان موثر است.

 • لکنت زبان ممکن است در طی تمرینات شفاهی، آواز خواندن یا حرف زدن با اشیاء‌یا حیوانات خانگی بر طرف شود.

 • مهمترین راه‌های درمان لکنت زبان ریلکسیشن و انجام هیپنوتیزم همراه با تلقین است.

 • درمان دارویی هم نوعی دیگراز روش درمانی است.

 

 نقد

 

 • جمله‌ی اول ضمن اینکه مفهوم دو پهلویی دارد، حکایت از ناآشنایی نویسنده به ماهیت عارضه‌ی لکنت زبان دارد.

 • در مورد جمله‌ی دوم باید گفت لطفاً شخصی را که از این طریق بهبود یافته معرفی بفرمائید.

 • در مورد جمله‌ی سوم، نویسنده باید مشخص کند چه دارویی با چه دوزی سبب بهبود چه افرادی شده است.

 * باید بدانیم درمان لکنت زبان دارو ندارد.

 

 

نویسنده: دکتر داوود نجفی توانا- متخصص روانشناسی - مشاوره و هیپنوتیزم درمانی 

عنوان: ‌هیپنوتیزم روش بسیار موثر در درمان لکنت زبان

  • لکنت زبان ریشه عصبی و روانی دارد که ناشی از ترس‌ها و یا شوک‌های روانی است که در دوران کودکی رخ می‌دهد.
  • گاهی اوقات هم علت لکنت زبان جسمانی یا ژنتیک می‌باشد.
  • به هرحال هیپنوتیزم درمانی ثابت کرده است که می‌تواند در درمان و یا کاهش لکنت زبان بسیار موثر باشد.

 

دکتر توانا 17/6/1386 سایت irandanesh.febpco.com 

به گفته این روانشناس، امروزه می‌توان درمان بسیاری از بیماری‌ها چون لکنت زبان، تیک‌های عصبی، پراشتهایی و کم‌اشتهایی، اختلالات جنسی از قبیل میل بالا و کم جنسی، همچنین بسیاری از دردهای مزمن، اختلالات روانی و فلج‌های مغزی را با هیپنوتیزم درمان کرد.

 

نقد

  • به نظر نویسنده ریشه‌های لکنت زبان عبارتند از:

عصبی - روانی  - جسمانی - ژنتیک

 در عالم علم، قانونی وجود دارد به نام «قانون از کجا آورده‌ای؟»

نویسنده باید برای مخاطبین خود توضیح دهد که:

  • چرا عصبی؟
  • چرا روانی؟
  • چرا جسمانی؟
  • چرا ژنتیکی؟

 

در مورد نقش هیپنوتیزم در درمان لکنت زبان، باید با اطمینان و به طور قاطع گفت:

  • هیپنوتیزم هیچ نقشی در درمان یا کاهش لکنت زبان ندارد.
  • اگر نویسنده تجربه‌ای غیر از این دارد، کافی است فقط یک تن را معرفی کنند که با هیپنوتیزم بهبود یافته است

 

نویسنده: دکتر حسن باقری متخصص کودکان

عنوان: نقش وراثت در ابتلا به لکنت زبان موثر است

  • لکنت زبان ناشی از بدکاری سیستم عصبی است.
  • این ضایعه به دو دلیل ایجاد می‌شود که یا ناشی از یک نقص ارگانیک و جسمی در سیستم عصبی است و یا به نداشتن هماهنگی درترشح واسطه‌های شیمیایی مغز بر می‌گردد.
  • نقش وراثت در ابتلا به لکنت زبان بی‌تأثیر نیست.
  • مشاهده مشکل در تکلم و تأخیر گفتاری کودک، مستلزم مراجعه به پزشک و یافتن علل بروز آن است.

نقد

  • بدکاری سیستم عصبی، اختلال مغزی،‌ وراثت و بسیاری مشکلات عضوی دیگر، سال‌هاست که توسط نظریه‌پردازان ناآشنا به ماهیت لکنت زبان مطرح می‌شود.

    لکنت زبان عارضه‌ای نیست که واکنش آن همیشه و همه جا- مانند ضایعه‌های عضوی- به یک اندازه و ثابت باشد، بلکه عارضه‌ایست کاملاً وابسته به موقعیت‌های خاص ذهنی شخص. به بیان دیگر، لکنت زبان را نمی‌توان به هیچگونه ضایعه‌ی عضوی نسبت داد.

  • در جمله‌ی آخر دو نکته‌ی عجیب وجود دارد:
    • موضوع درمورد لکنت زبان بود، معلوم نیست چگونه صحبت به مشکل تکلم و تأخیر گفتاری  کشانده می‌شود! آیا نویسنده از تفاوت فاحش عارضه‌ی «لکنت زبان» و «تأخیر گفتاری» اطلاع دارد؟
    • به نظر نویسنده اگر کودکی تأخیر در گفتار داشته باشد- یعنی نتواند صدا‌های گفتاری را به تناسب سنش درست تلفظ کند- باید به پزشک مراجعه نموده تا او علل این تأخیر را بیابد.

پرسش از نویسنده:  آیا پزشکان محترم هیچگونه آموزشی در این مورد می‌بینند؟ 

یا تجربه‌ای در خصوص «ارزیابی و درمان مشکلات گفتاری» دارند؟

* دقت داشته باشیم که اغلب این عزیزان، درمان لکنت زبان را فقط در حوزه‌ی حرفه‌ای و تخصصی خویش معرفی می‌نمایند و کمتر ازگفتار درمان- که تنها رشته‌ی آموزش دیده در این خصوص است- نام می‌برند.

 

نویسنده: سرکار خانم آمنه فرخی (تخصص؟)

عنوان: با موسیقی لکنت زبان را درمان کنید

یکی دیگر از کاربرد‌های موسیقی درمانی، تقویت جریان تکلم و بر طرف کردن اختلال‌های گفتاری و لکنت زبان است. استفاده از موسیقی‌های ریتمیک و کلام‌دار و مشارکت بیمار و همراهی او با آواز‌ها و سرود‌هایی که متخصص به او پیشنهاد می‌کند، تأثیر بسیار زیادی در از بین رفتن اختلال‌های گفتاری به ویژه لکنت زبان دارد.

نقد

• اینکه نویسنده چگونه به این تجارت دست یافته، جای پرسش دارد.

• از نویسنده تقاضا می‌کنم فقط یک مورد را معرفی بفرمایند که در اثر موسیقی درمانی لکنتش کاهش یافته باشد.

* من نتیجه را با اطمینان می دانم :

  هیچگاه چنین شخصی به جامعه علمی معرفی نخواهد شد

 پرسش: 

در فصل «درمان»، روش درمان خاصی ارائه نکرده اید... کتاب را با عجله تا فصل درمان خواندم، ولی راهکاری وجود نداشت...

به نظرم کتاب خیلی خوبی است فقط فصل درمان را به طور عملی توضیح نداده...

پاسخ:

به نظرم دوستانی که چنین خواسته ای داشته اند، بی شک به دنبال موضوع واهی «خود درمانی» بوده اند. با وجود اینکه در چندین جای کتاب این موضوع توضیح داده شده است، ولی به علت عطش برخی دوستان به آزادی از بند لکنت زبان، در کل کتاب فقط به دنبال راه حل، راهکار، توصیه و دستورالعمل بوده ا ند. به همه ی این دوستان پیشنهاد می کنم باردیگر کتاب را مطالعه بفرمایند.

 

پرسش:

بارها و بارها در کتاب خود ادعای پوچی را مطرح کرده ای که روانشناسان و روانپزشکان توانایی شناخت و درمان لکنت زبان را ندارند، در حالی که خودت برای اثبات ادعاهایت از کتاب های روانشناسی و روانپزشکی (مثل هیلگارد، کاپلان و سادوک) استفاده کرده ای. اگر به اشتباه خودت اقرار کنی، فکر نمی کنم چیزی ازت کم شود.

پاسخ:

جناب آقای دکتر «م» گرامی، با تشکر از انتقاد دوستانه ی حضرتعالی، همانطور که اطلاع دارید روانشناسان و روانپزشکان محترم تماس مستمری با افراد لکنت دار ندارند، گذشته از این، انها در دانشگاه آموزشی در خصوص تشخیص و درمان مشکلات گفتاری از جمله لکنت زبان نمی بینند. در نتیجه نمی توان از آنها انتظار شناخت و درمان عارضه ی لکنت زبان را داشت.
در این مورد که برای اثبات نظریه خود از علوم روانپزشکی و روانشناسی استفاده نموده ام نمی دانم چه اشتباهی رخ داده تا در مورد آن اقرار کنم.
اگر یک مهندس عمران از علم فیزیک در ساختن یک برج استفاده می کند، مفهومش این نیست که یک فیزیکدان هم می تواند برج سازی کند.

 

 

پرسش:

شما در کتاب راز لکنت زبان تقریبا به همه دکترها و پروفسورهای مشهور جهان در زمینه لکنت زبان به شدت حمله کرده اید ونظریه ها و روشهای درمان آنها را مردود معرفی نموده اید و در عوض فقط به نظرهای خودتان تکیه کرده ا ید.
آیا این یک خودخواهی علمی نیست که آدم فکر کند که فقط او درست می گوید؟!
بالاخره استادانی را که شما نقد کرده اید، باید نظریه های درستی در کار نامه خود داشته باشند که توانسته اند به درجات علمی بالایی در اروپا و آمریکا برسند.

پاسخ:

همکار گرامی با تشکر
همانطور که در این کتاب، نظریه، تعریف و شیوه ی درمان و همچنین نقدها به طور مستند و با دلایل علمی بیان شده اند، شایسته تر این بود که نقد شما نیز با دلایل مستند و علمی همراه می گردید. آیا شما نظریه ی گالیله را هم می توانید به یک خودخواهی علمی متهم کنید ضمن آنکه می دانید در آن روزگار  تصور می کردند زمین مرکز جهان هستی است و خورشید به دور زمین می گردد؟

 

 

با عنوان: ل مثل لکنت

در این شماره سه تن از متخصصان محترم در مورد لکنت زبان صحبت نموده اند:

1- آقای پیمان صفر دوست (تخصص ؟) با عنوان با لکنت زبان فرزندانمان چه کنیم؟

محمود پیش از ازدواج وقتی برای درمان لکنتش پیش پزشک رفت، به او گفتند خیلی دیر به فکر درمان لکنت زبان افتاده و اگر در همان سال ها به روان شناس مراجعه می کرد، تا حد زیادی مشکلش درمان می شد. البته پزشک محمود را به یک روان شناس معرفی کرده بود و او توانست با کمک چند تکنیک مختلف درمانی تکلم خود را اصلاح کند.

نقد:

این یک اشتباه بزرگ، ولی معمول است که تصور می شود  موضوع لکنت زبان به حرفه ی روانشناسی و روانپزشکی مربوط است. 
روانشناسان و روانپزشکان اساسا هیچگونه تماس مستمر و تجربه ای با افراد لکنت دار ندارند و آموزشی در این مورد نمی بینند. 
در مورد درمان لکنت توسط روان شناس باید تردید داشت. زیرا در مان لکنت زبان به زمان طولانی، پیگیری، تجربه و شناخت کافی نیاز دارد و این همه از دامنه ی فعالیت روانشناس خارج است.

 


 
نوه ی خاله ی من از همان اول که زبان باز کرد، در حرف زدن و تلفظ بعضی از کلمات مشکل داشت

 

نقد:

به نظر می رسد که نویسنده تفاوت لکنت زبان را با اختلال تلفظی نمی داند و هر دو را به نام لکنت زبان می شناسد. 

 


 

.... اگر احتمال همسرم در مورد موروثی بودن لکنت زبان درست باشد، چه کار باید بکنیم؟ اصلا می توانیم این موضوع را قبل از اینکه بچه زبان باز کند، متوجه بشویم؟ اگر خدای نکرده فرزندمان لکنت زبان بگیرد، چه کار کنیم؟ وکلی سوال های بزرگ و کوچک که برای هیچ کدام از آنها جوابی نداشتم.

نقد:

همانطور که می بینید، نویسنده موضوع ارثی بودن لکنت زبان را با پیچ و تاب و اضطراب خاصی به خواننده تزریق می کند. ولی نقد ما متوجه ی نویسنده  ی این مقاله نیست بلکه متوجه متخصصان و نویسندگانی است که بدون هیچ پشتوانه علمی لکنت زبان را به ژن وصل می کند ونمی دانند چه اضطراب سنگینی را در دل خانواده ها کشت می دهند.
مدت 32 سال است که زندگی من با موضوع لکنت زبان آمیخته، ولی حتی یک مورد هم ندیده ام که علت لکنت زبان شخصی، ژن باشد. 
موضوع تقلید  در خانواده، مهم ترین عامل وجود چند فرد لکنت دار در یک خانواده است.

 


 

2- آقای دکتر محمد ولی سهامی- روان پزشک کودک و خانواده با عنوان اولین لکنت های فرزندتان را نادیده بگیرید.

 جالب است بدانید از میان کودکانی که پس از 5 سالگی لکنتشان برطرف نشده است، 80 تا 90 درصد آنها تا دوره بلوغ بهبود می یابند.

نقد:

باید گفت آمار و درصد ارائه شده کاملا بر عکس است. یعنی اگر لکنت زبان کودک تا سنین 6-5 سالگی ادامه یابد، لکنت خود را در دوره های دبستان، بلوغ و بزرگسالی ادامه خواهد داد.

 


معمولا اگر درباره لکنت زبان کودک اظهار نظر نکنید و به او بر چسب نزنید، بعد از 4 هفته، بیشتر آنها بدون لکنت حرف می زنند، اما اگر این حالت برای 2 یا 3 ماه ادامه یافت، باید ضمن رفتارهای صحیح و عکس العمل سنجیده از افراد متخصص و روان پزشکان کودک کمک بگیرد.

 

نقد:

اینکه اگر اظهار نظر نکنیم بعد از 4 هفته خیلی ها بهبود می یابند، هیچ اساس علمی و تحقیقی ندارد. 
مفهوم رفتارهای صحیح و عکس العمل سنجیده نامشخص است. 
گذشته از این، روان پزشک کودکان را چگونه متخصص لکنت زبان می نامید؟! تا به حال دو روانپزشک جهت درمان لکنت زبان خود به این کلینیک مراجعه نموده اند. انان بزرگترین مشکل خود را اینگونه بیان داشتند: بزرگترین مشکل ما این اشتباه عمومی است که همه تصور می کنند  روانپزشک خود باید درمان کننده ی لکنت زبان باشد نه اینکه در جایگاه درمان شونده قرار گیرد و این بر بار خاطر ما می افزاید.

 


 

فرض کنید کودکی در تلفظ نام خود مشکل دارد از او بخواهیم چشمش را ببندد و تصور کند معلم کلاس در حال خواندن اسامی دانش آموزان است او را تشویق کنید منتظر شنیدن اسمش بماند. در خیال او، معلم اسمش را می خواند. حالا کودک بدون لکنت مثلا پاسخ می دهد: من علی اکبر محسنی هستم.

نقد:

 باز هم موضوع تکراری است . اختلال تلفظی با لکنت زبان فرق دارد. معلم در حال خواندن اسامی است. او را تشویق کنیم منتظر شنیدن اسم خود بماند، و بعد کودک بدون لکنت می گوید: من علی اکبر محسنی هستم!! من که نمی فهمم چگونه این روند صورت می گیرد. گذشته از این، فرض کنیم همه ی موارد بالا اجرا شد، آنوقت به چه چیزی دست پیدا خواهیم نمود؟ کودکی در شرایط استرلیزه ی از پیش تعیین شده ای می تواند نام خود را بدون لکنت بگوید. در شرایط غیر از این چه؟ سر کلاس های دیگر چه؟... اینها یعنی به هدر دادن انرژی درمان کودک.

 


 

3- دکتر پرویز رزاقی- روان شناس و مدرس دانشگاه- با عنوان اگر فرزندتان لکنت زبان دارد

لکنت زبان انواع متفاوتی دارد. برخی مواقع لکنت به صورت نوک زبانی است و فرد در ادای ابتدای کلام دچار مشکل می شود. در برخی دیگر از لکنت ها، افراد در اواسط کلام دچار مشکل هستند و درهمه این حالت ها به این مشکل لکنت زبان می گویند.

نقد:

 وقتی می گویند شخص نوک زبانی صحبت می کند، اغلب مفهومش این است که هنگام تلفظ صداهای /س/ و /ز/ زبان شخص بین دندانهای پیشین قرار می گیرد. این نوع طبقه بندی لکنت زبان حکایت از این دارد که نویسنده تفاوت اختلال تلفظی را با لکنت زبان نمی شناسد.

 


منشا برخی دیگر از لکنت زبا نها بحران های دوران بلوغ هستند.

 

نقد:

گاهی ممکن است در اثر یک فشار روانی سنگین، نوجوانی دچار لکنت هیستریک hysterical stuttering گردد، ولی این نوع لکنت نادر را باید در گروه شبه لکنت طبقه بندی نمود نه آن لکنتی که من و شما می شناسیم به هر حال من هنوز به لکنتی برنخورده ام که علت آن بحران های دوران بلوغ شخص باشد.

 


در انواع لکنت زبان ها دو نوع درمان مطرح می شود: گاهی لکنت زبان به دلیل مشکلات اضطراب، استرس و مسائل روانی نیست و فرد به مشکل فیزیولوژیک مبتلاست. این نوع لکنت در اثر اشکال در تارهای صوتی و ساختار حلقوی به وجود می آیند. در این موارد فرد به گفتار درمان گر ارجاع داده می شود و او با توجه به تخصص خود، با آموزش های مناسب تکرار، ادای حروف و... سعی می کند تسلط خود را در صحبت افزایش دهد و به تدریج لکنت زبان او را برطرف کند.

 

نقد:

-  مشکل فیزیولوژیک یعنی مشکلی که در عمل و کارکرد اندام ایجاد شود

- اشکال در تارهای صوتی یعنی خودتارهای صوتی نقص دارد

- اشکال در ساختار حلقی یعنی فرم و ساختمان حلق د چار اشکال می باشد

- آنوقت در سه مورد بالا، گفتار درمان با تکرار و ادای حروف، تسلط فرد را در صحبت افزایش می دهد و لکنت او برطرف می شود!!!
اگر این نوع لکنت را فیزیولوژیک می نامید، پس چرا اشکال در ساختار تارهای صوتی و حلق است! و اگر ساختار تارهای صوتی و حلق ایرادی دارند، چگونه گفتار درمان می تواند با تکرار و ادای حروف ساختار را تغییر دهد و صحبت کردن شخص را بهبود بخشد؟! (معمولا در این موارد با دارو یا جراحی می توان ساختار تارهای صوتی و حلق را اصلاح نمود) 
به نظر می رسد نویسنده مشکل فیزیولوژیک را مترادف با مشکل عضوی،  و اختلال تلفظی را مترادف با لکنت زبان می داند.

 


 

اما در مواردی گفتار درمان گر به فرد دچار لکنت زبان می گوید: شما لکنت زبان ندارید و عوامل استرسی باعث اختلال در تکلم شما شده است. در این موارد بیمار باید به روان شناس و روان درمان گر ارجاع شود تا بتواند عامل روانی موثر در لکنت را شناسایی و درمان کند.

نقد:

مفهوم جمله ای را که گفتار درمان به شخص می گوید نامشخص است. 
معلوم نیست بیماری که لکنت زبان دارد باید به روان شناس مراجعه کند یا شخصی که اختلال در تکلم دارد؟! آنوقت روانشناس می خواهد با شناسایی عوامل روانی موثر در لکنت  شخص را درمان کند!
صحبت های دو پهلو و متنقاضی که در سراسر این مقاله دیده می شود، حکایت از فقدان شناخت نویسنده

 

فرقی نمی کند در ابتدا یا در انتهای مسیر درمان باشی؛ تجربه به من آموخته جوانی که در مورد لکنت زبان مقاله می نویسد، در مورد آن بحث می کند و نظر سازنده می دهد، به این معنی است که:

 

انتخاب شخص « درمان » است نه بیراهه رفتن

....................

 مدیر سایت | لکنت زبان - فرهمندپور - Results from #70

حامد

از گابریل گارسیا می پرسند اگه بخواهی کتابی صد صفحه ای درباره امید داشتن بنویسی ، چی می نویسی؟ گفت :

99 صفحه اولش را خالی میذارم...صفحه آخر...سطر آخر می نویسم ...یادت باشه دنیا گرده ...هر وقت احساس کردی به آخر خط رسیدی شاید در نقطه شروع باشی...

 مدیر سایت | لکنت زبان - فرهمندپور - Results from #70

درسته، برای زندگی کردن باید به ادامه زندگی امید داشت. این برای لکنت زبان هم صادقه. مسیر درمان پر از افت و خیزه ، باید در این مسیر ناهموار هیچ وقت امید خود را از دست ندیم و تا رسیدن به قله از تلاش دست برنداریم. ممکنه رو قله باشیم ولی یادمون باشه که دره ای هم هست ممکنه تو دره باشیم ولی یادمون باشه که میشه به قله رسید.

مدیر سایت | لکنت زبان - فرهمندپور - Results from #70

 

رفتارها در لکنت زبان

 مدیر سایت | لکنت زبان - فرهمندپور - Results from #70

3- رفتار کودکان دبستانی

 کودکی که به دبستان می رود، از دو جهت مورد تهدید قرار می گیرد:

یک) او دیگر قادر است به چگونگی گفتار خویش پی ببرد و درک کند که با بقیه متفاوت است ( شروع احساس متفاوت بودن ) 

دو) همکلاسها به سنی رسیده اند که بتوانند با اشاره به گفتار متفاوت او، لوازم شوخی و خنده خود را فراهم آورند

 

کودک در این مرحله، در معرض فشارهای متعددی قرار می گیرد:

- ورود به مدرسه و تغییر جو آموزشی

- عوارض جانبی گسترده ای که در پی احساس متفاوت بودن حاصل می شود

- مقابله با رفتارهای ناآگاهانه برخی دوستان؛ و گاه رفتار ناآگاهانه برخی آموزگاران

- اگر به اینها رفتارهای ناشیانه – مانند سفارش والدین به مسئولان مدرسه – و اقدامات ناموفق در درمان هم اضافه کنیم، کودک در گرداب سهمگینی قرار می گیرد:

 

. با دوستان به زد و خورد می پردازد

. پنهانی گریه می کند

. از محیط مدرسه و تحصیل متنفر می شود

. بهانه جو و ناسازگاری پیش می گیرد

. به تدریج راههای پنهانکاری لکنت خود از دید دیگران را می آزماید و به شدت به آنها تکیه می کند

 

* یکی از اقدامات معمول والدین در این شرایط، مراجعه به آموزگار و مدیر مدرسه می باشد؛ تا از بچه ها بخواهند ادای او را در نیاورند. ولی این عمل، اغلب نتیجه عکس می دهد. از یکسو کودک بیشتر خود را متفاوت حس می کند؛ و از سویی دیگر، هر گاه همکلاسها کم بیاورند، نصیحت بزرگترها را زیر پا می گذارند.

آخرین مطالب

چاپ ششم کتاب راز لکنت زبان همانند گذشته توسط انتشارات نسل نو اندیش منتشر گردید

پس از اتمام چاپ پنجم کتاب راز لکنت زبان نوشته کامبخش فرهمندپور این کتاب توسط انتشارات نسل نو اندیش ت...

مشاهده

آمار لکنت زبان

آمار لکنت زبان کمتر کتاب، مقاله یا رسانه ای را میتوان یافت که از لکنت زبان صحبت به میان آورد ولی از...

مشاهده

دلنوشته آسیب لکنت زبان

جناب آقای دکتر سعید - 30 ساله - دکترای مکانیک از دانشگاه شریف هر بار که در اتاق استادمو می زدم انگا...

مشاهده

انجمن علمی گفتار درمانی ایران

به نام خدا با پیگیری های انجمن علمی گفتار درمانی خراسان رضوی و همکاری اداره نظارت بر درمان استان، ف...

مشاهده

اصول درمان لکنت زبان بزرگسالان

اصول درمان لکنت زبان بزرگسالان مسیر درمان لکنت زبان             ...

مشاهده
مدیر سایت | لکنت زبان - فرهمندپور - Results from #70

شما می توانید هم اکنون به صورت اینترنتی این کتاب را خریداری نمایید

هم اکنون می توانید مشکل خود را با کلینیک لکنت زبان فرهمندپور مطرح کرده و از ما مشاوره بگیرید

درخواست مشاوره