کلینیک گفتار درمانی فرهمندپور

ده‌ها سال است که تحقیقات و پژوهش‌های گسترده ‌ای در زمینه‌ی لکنت زبان صورت گرفته است. حاصل این تلاش ‌ها تاکنون ارائه‌ ی نظریه ‌های دوپهلو و ضد و نقیضی است که مجموع آنها ما را دوباره به نقطه‌ی اول ناشناخته‌ها هدایت می‌کند . به این ترتیب، نه فقط در «درمان لکنت زبان» موفقیتی به‌دست نمی‌آید، بلکه به هیچ یک از «پرسش ‌های کلیدی» این عارضه نیز پاسخی روشن و مستدل داده نمی‌شود، از جمله:
1. لکنت زبان چگونه آغاز می‌شود؟
2. لکنت ‌زبان چگونه گسترش می‌یابد؟
3. چرا لکنت زبان از خردسالی شروع می‌شود؟
4. چه تفاوتی بین «علت لکنت کردن بزرگسالان» با «علت لکنت کردن خردسالان» وجود دارد؟
5. تعریف لکنت زبان چیست؟
6. نقش «پنهانکاری» چیست؟
7. چگونه«عوارض لکنت» سبب لکنت کردن می‌شود؟
8. شدت و ضعف لکنت زبان در یک فرد به چه عواملی بستگی دارد؟
9. مفهوم «درمان لکنت زبان»  در رده‌های مختلف سنی چیست؟
10. آیا علت‌ یابی لکنت زبان می‌تواند در درمان نقشی داشته باشد؟
11. مبنای اندازه ‌گیری شدت و ضعف لکنت ‌زبان در افراد گوناگون چیست؟
12. علل نابسامانی ‌های موجود در امر شناخت و درمان لکنت زبان چیست؟
13. چرخه ‌ی لکنت زبان چیست و چگونه شکل می‌گیرد؟
14. دامنه و وسعت آسیب ‌‌های شخصیتی، ارتباطی و اجتماعی آن کدام است؟
15. آیا خود شخص باید درمان شود یا گفتار او؟
شاید ساده‌ترین و راحت‌ ترین راه پاسخگویی به این پرسش‌ ها را بتوان در نسبت دادن لکنت زبان به احتمال وجود یک ضایعه ‌ی عضوی نامحسوس (مثل ضایعه‌ ی مغزی، عصبی و ژنتیکی) عنوان کرد و البته همه‌ ی کاسه و کوزه ‌ها را بر سر آن شکست و نام آن را هم گذاشت «تحقیق و نظریه.» از سویی، ممکن است همین نظریه ‌ها مبنای مرجعی معتبر برای تقلید دیگر پژوهشگران قرار گیرند و این گردونه‌ ی باطل همچنان ادامه یابد. با تأسف باید گفت این همان بلایی است که تاکنون دامنگیر این عارضه شده است.

ادامه مطلب...