گفتار درمانی فرهمند پور مسیر سبز درمان لکنت پیش روی شماست
روش صحیح درمان پایدار لکنت را باید در تعریف علمی آن دانست: الگوی شرطی ارتباطی؛ به این معنی که در شرایط ارتباطی خاص، به‌صورت شرطی‌شده الگوهای ذهنی، رفتاری و گفتاری فعال می‌شوند. بنابراین درمان همه‌جانبه و پایدار از مسیر شرطی‌سازی ارتباطی پیروی میکند.
درمان پایدار لکنت بزرگسالان
یکی از دلیل تراشی های درمانگران ناموفق غرب و شرق، تکرار این جمله است: « بازگشت لکنت بخشی از ماهیت درمان لکنت است. »
باید دانست توانایی در کنترل عمل لکنت کردن، ادامه همان ترفندهای پنهانکاری است که مهارت خود درمانجویان در این زمینه، به مراتب بیش از درمانگران است.
طبیعی است آن مسیر درمانی که بجای اصلاح و بازسازی سینه به سینه و عملی دیدگاهها و ارتباطات آسیب دیده، اگر فقط گفتار شخص را هدف بگیرد، بعد از ترکیدن حباب تلقین، با بازگشت لکنت کردن روبرو خواهیم شد.
پکیج لکنت، واکنشهای متعددی در ما ایجاد میکند که عمل لکنت کردن فقط یکی از آنهاست. تا زمانی که ریشه و اساس لکنت که همانا دیدگاهها و ارتباطات آسیب دیده ماست، بطور تجربی اصلاح نشوند، هیچ حرکتی بنام « درمان لکنت » نخواهیم داشت.
اصلاح تجربی و بازسازی ریشه‌ای دیدگاهها و ارتباطات آسیب‌دیده
خدمات گفتاردرمانی فرهمندپور
درمان لکنت زبان
بسیاری از روش های درمان لکنت زبان، فقط اندام های گفتاری شامل زبان، دندان ها، حنجره و لب ها را هدف می گیرند و تلاش می کنند، با اصلاح تلفظ و ارائه توصیه هایی، لکنت ظاهری شخص را از بین ببرند. شاید چنین روش هایی بتوانند برای مدت محدودی بر گفتار ما تاثیر مثبتی بگذارد، اما لکنت ذهنی و آسیب های ارتباطی و دیدگاهی، از علل بازگشت لکنت زبان می باشد.
درمان لکنت کودکان
بسیاری از کودکان بعد از دوره ای کوتاه ، در اغلب موارد گفتاری روان از خود نشان می دهند، ولی گفتار آنها در این مرحله شکننده است و به طور معمول در اثرانجام ندادن تمرین ها ، عدم فعالیت در گروه و یا دراثریک شوک می تواند آثار خود را نشان دهد.
درمان لکنت بزرگسالان
بسیاری از درمانجویان قبل از ورود به محیط درمان، تصور می کنند که با چند فرمول ، راهکار ، سعی کردن ، کتاب خواندن ، نیروی اراده و انواع شعارها و کلمات قصار میتوانند این مشکل خویش را مانند یک کشتی گیر ضربه فنی کنند.
گفتار درمانی
گفتار درمانی رشته ای است که به امر تشخیص و درمان آن می پردازد. اختلالات گفتاری می توانند علل مختلفی داشته باشند: ۱. علل ذهنی ۲. علل عضوی ۳. علل فیزیولوژیکی ۴. علل یادگیری
آشنایی با گفتاردرمانی فرهمندپور و درمان پایدار لکنت
گفتاردرمانی فرهمندپور از سال ۱۳۶۲ فعالیت خود را با تمرکز بر درمان پایدار لکنت زبان آغاز نموده است. رویکرد این مجموعه بر پایه شناخت علمی لکنت، شرطی‌سازی ارتباطی و بازسازی تدریجی الگوهای ذهنی، رفتاری و گفتاری درمانجو شکل گرفته است. تاکنون بیش از ۱۰۰۰ نفر در مسیر تحقیق، آموزش و درمان پایدار لکنت در این مرکز به نتیجه قطعی رسیده‌اند.
مسیر رسیدن به بیانی روان
یک سفر ۶ مرحله‌ای منظم و علمی از آگاهی تا آزادی کامل کلام
کتاب راز لکنت
آگاهی علمی از ریشه‌های عمیق لکنت
گروه درمان
تجربه مشترک در محیطی همدلانه
تکنیک‌های گفتار
کسب مهارت‌های عملی مدیریت گفتار
بازسازی ارتباط
پل زدن به تعاملات واقعی جامعه
متحول شدن
تغییر دیدگاه و خودباوری عمیق
رهایی از لکنت
قله نهایی: بیانی روان و آزاد
دوره آموزشی مسیر درمان لکنت زبان
نگاهی بیدار به درمان
«درمان لکنت بزرگسالان درست برعکس عمل جراحی صورت می‌گیرد. در جراحی، بیمار بیهوش می‌شود تا پزشک کار خود را انجام دهد؛ اما در مسیر درمان لکنت، مراجع باید به بالاترین سطح هوشیاری و آگاهی برسد تا بتواند فرماندهی گفتار خود را به دست بگیرد.»
ویژگی‌های محوری دوره آموزشی:
درک علت علمی لکنت
شناخت ریشه‌های نورولوژیک و فیزیولوژیک لکنت زبان.
تعریف صحیح لکنت
اصلاح باورهای اشتباه و رسیدن به تعریف واقع‌بینانه درمانی.
متدهای درمانی متناسب با سن
تکنیک‌های اختصاصی برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان.
نکات طلایی پیشگیری
راهکارهای کاربردی برای والدین جهت جلوگیری از تثبیت لکنت.
آیا لکنت زبان با جراحی درمان می‌شود؟
چرا روش‌های تهاجمی و جراحی اثری بر درمان لکنت ندارند؟
در جراحی جسمی، بیمار بیهوش می‌شود؛ اما درمان لکنت درست برعکس است: درمانجو باید در بالاترین درجه هوشیاری و آگاهی قرار بگیرد تا بتواند الگوهای شرطی‌شده گفتاری را به دست خود بازسازی و اصلاح کند. تیغ جراحی در واقع در دستان خود درمانجو است و درمانگر وظیفه دارد ابزارها و هدایت مسیر را فراهم کند.
برای دریافت مشاوره تخصصی با شماره زیر تماس بگیرید
پاسخگویی به پرسش‌های شما درباره روند درمان، روش شرطی‌سازی و هماهنگی جلسه ارزیابی با گفتاردرمانی فرهمندپور.
از تجربه درمانجویان مجموعه فرهمندپور بشنوید
بیتا ترابی
درمانجوی گروه درمان (کتاب راز لکنت زبان)«باید بدونی اول، لکنت زبان خودت را باور کن، دوم، از لکنت زبان در هیچ وضعیتی نترسی و بدان که همه‌ی درمانجویان که حالا خیلی خوب شدن، زمانی وضعی مثل تو داشتن و هنوز هم خوبِ خوب نشدن و سوم اینکه، برای رفع لکنت خودت اراده داشته باشی و محتاج به این باشی که بیایی و اقدام کنی و هر سختی رو تحمل کنی، مثل دوری از خانه و خانواده، دوری از مسیر خانه تا کلینیک. با رفع لکنت زبان، تو از این قالب بیرون خواهی آمد و به درک خودشناسی می‌رسی و بالاخره اینکه قدر و ارزش خودت را پیدا خواهی کرد و در درون، علایق و عشق واقعی را درک خواهی کرد و حتی علایق و عشق واقعی را از سوی دیگران خواهی شناخت.»
هادی محمدی
درمانجوی گفتار درمانی فرهمندپور«من سال‌ها با مشکل لکنت زبان دست و پنجه نرم می‌کردم. این مشکل اعتماد به نفسم را به شدت تحت تاثیر قرار داده بود و در موقعیت‌های اجتماعی و شغلی به شدت اذیتم می‌کرد. بعد از جستجوهای زیاد، با گفتار درمانی فرهمندپور آشنا شدم و برای درمان اقدام کردم. برخورد گرم و صمیمی متخصصان این مجموعه، از همان ابتدا من را تحت تاثیر قرار داد. برنامه درمانی که برای من در نظر گرفته شد، کاملا متناسب با شرایط من بود و به مرور زمان پیشرفت قابل توجهی در صحبت کردنم مشاهده کردم.»
علی بابایی
معلم و همراه درمانجو«من به عنوان یک معلم، دانش‌آموزی داشتم که به علت لکنت زبان در خواندن درس و صحبت کردن در کلاس مشکل داشت. با توصیه مدیر مدرسه، او را به گفتار درمانی فرهمندپور بردم. متخصصان این مرکز با برخورد بسیار خوب و صبوری با دانش‌آموز من کار کردند و به او در غلبه بر لکنت زبان کمک کردند. بعد از مدتی درمان، مشکل لکنت زبان این دانش‌آموز به طور کامل برطرف شد و او می‌توانست به راحتی در کلاس درس بخواند و با دوستانش صحبت کند.»
جشن پایان دوره جشن رهایی از لکنت
برش کیک موفقیت و تسلط بر گفتار در جمع مراجعین
جلسه تعاملی تمرین عملی با آقای فرهمندپور
مدیریت گفتار در مکالمات واقعی گفتاردرمانی فرهمندپور
فارغ‌التحصیلی موفقیت پایدار در گفتار
اشتراک‌گذاری تجارب شیرین رهایی از بند کلمات
تمرینات در جمع
شکستن سد استرس و آمادگی کامل برای تعاملات اجتماعی
ویدیوهای آموزشی
مقالات و آموزش های گفتار درمانی فرهمندپور
لکنت زبان و ژن - آیا لکنت زبان ارثی است؟
خیلی وقت‌ها از من می‌پرسند که آیا لکنت زبان ژنتیکی است یا نه. گاهی هم با اطمینان گفته می‌شود که لکنت، کاملاً ریشه ژنتیکی دارد. برای پاسخ درست به این سؤال، لازم است کمی دقیق‌تر و واقع بینانه‌تر نگاه کنیم. در ادامه به پرسش یکی از همراهان عزیز در همین رابطه پاسخ داده ام: نام : نا شناس و منتقد ایمیل : *********** سوال: به تازگی تقریبا یک ماه پیش محققان امریکایی چیزی رو درباره ی درمان لکنت کشف کردن که نشون میده مشکل مغزیه. یعنی ژنتیک . آن ها ژن هایی رو در سلول های مغزی کشف کردند که ارتباط با گفتار داره و گفتن مشکل مسایل اجتماعی نیست و روحی نیست ، بلکه اون ژن بوده که به مرور با لکنتی که به وجود آورده ، به ما اسیب اجتماعی رسونده . شما این سایتو که البته انگلیسی نوشته ولی به فارسی ترجمه کنید و بخونید و ویدیو هم داره اونم بررسی کنید و به فکر چاره جویی توی این بحث باشید تا بتونید این ژنو از بین ببرید . اگر چه شما توی متنتون نوشتید اگر مغز مشکل داشت ، در تمام بدن اثر می گذاشت ولی حالا که شده دیگه !!! یعنی ژنی هست که فقط مرتبط با گفتاره و لکنت زبان و ژن ارتباط دارن؟ پس واقع بین باشید و به مطالب کشف شده بپردازید . البته من قصد توهین به مطالبتون رو ندارم من دارم کشف جدید رو میگم که با مطالبتون تناقض و اختلاف کامل داره. پاسخ سوال ژنتیکی بودن لکنت زبان اول : من نمی دانم چرا عزیزانی که زحمت کشیده و نقد می نویسند ، از نام مستعار و ناشناس استفاده می کنند ؟ ! دوم : سالهای زیادی است که عده ای از این ادعا ها می کنند و این موضوع تازگی ندارد . سوم : اگر ژن لکنت واقعیت داشته باشد ، باید برای درمان لکنت زبان به متخصصان ژنتیک مراجعه نمود نه به گفتار درمان . چهارم : اگر ژن لکنت واقعیت داشته باشد ، کاشفان آن باید بتوانند مشخص کنند کدام کودک _ حتی قبل از تولد _ در آینده به لکنت زبان مبتلا خواهد شد . پنجم : اگر ژن لکنت واقعیت داشت ، کسی نمی توانست از طریق گفتار درمانی بهبود کامل یابد ؛ من می توانم ادعا کنم که تا به حال صدها تن بدون دستکاری ژنتیکی به بهبود پایدار دست یافته اند ؛ ولی آیا هیچ متخصص ژنتیکی می تواند ادعا نماید که لکنت زبان را از طریق « ژن درمانی » درمان کرده است ؟ ششم : شما می توانید به این قسمت از کتاب راز لکنت زبان مراجعه نمایید : علت لکنت زبان هفتم : کسانی که علت لکنت زبان را ژنتیک می دانند و تقلید در یادگیری لکنت را مسخره می کنند ، کافیست به مدت یک ماه با کودک 4-3 ساله خود ، روزی یک ساعت با لکنت صحبت کنند . من نتیجه را می گویم : کودک آنها بدون توجه به عامل ژنتیکی ، دچار لکنت زبان خواهد شد . این را می گویند یک کار تحقیقاتی ، نه اینکه بی دلیل گناه را به گردن یک به یک اعضای بدن بیندازیم.
5 علت تاخیر در صحبت کردن کودکان که باید بدانید
از هر پنج کودک، یک کودک با سرعتی کندتر از همسالان خود، گفتار و زبان را توسعه می دهد. گاهی اوقات کودکان تا ورود به مهدکودک بر این تاخیر غلبه می کنند. با این حال، تاخیر در صحبت کردن کودکان می تواند نشانه ای از یک مشکل اساسی باشد که نیاز به مداخله تخصصی دارد. در این مطلب از مقالات گفتاردرمانی فرهمندپور، به بررسی 5 علت تاخیر کلامی کودکان می پردازیم. تاخیر گفتار یا تاخیر زبان کودکان؟ تاخیر گفتار معمولا تاخیر گفتار-زبان نامیده می شود، زیرا این دو در کنار هم هستند. با این حال، آن ها نشان دهنده مهارت های مختلف هستند و کودک ممکن است در یک یا هر دو مهارت به تاخیر بیفتد. تاخیر در گفتار کودکان گفتار به صحبت کردن و توانایی ایجاد صداها و کلمات به درستی اشاره دارد. کودکانی که تاخیر در گفتار دارند ممکن است از کلمات استفاده کنند، اما درک آن ها برای شما مشکل است. آن ها همچنین ممکن است برای صحبت کردن مشکل داشته باشند زیرا ساختن کلمات برای این کودکان دشوار است. تاخیر در زبان کودکان زبان شامل ارتباط و درک است. این مهارت به توانایی کودک در انتقال اطلاعاتی اشاره دارد که دیگران آن را درک می کنند. کودکان با تاخیر زبانی ممکن است واضح صحبت کنند اما فقط از چند کلمه استفاده نمایند. همچنین ممکن است این کودکان برای درک صحبت دیگران مشکل داشته باشند. علائم تاخیر در صحبت کردن کودکان کودکان زمانی که از نقاط عطف رشد خود عقب می مانند، تاخیر در گفتار و زبان دارند. نقاط عطف گفتار و زبان کودکان به مراحل مهم و تحولی اشاره دارد که در طی آن ها کودکان توانایی های زبانی و ارتباطی خود را توسعه می دهند. بر اساس این نقاط عطف، فرزند شما ممکن است در گفتار و زبان تاخیر داشته باشد، اگر: تا 12 ماهگی نتواند از اشاره ها برای برقراری ارتباط استفاده کند. تا 18 ماهگی همچنان حرکات را به صحبت کردن ترجیح دهد. در 18 ماهگی در تقلید صداها مشکل داشته باشد. تا 18 ماهگی نتواند درخواست های شفاهی ساده را درک کند. گفتار را تقلید کند اما تا دو سالگی قادر به ادای کلمات و عبارات نباشد. تا دو سالگی نتواند از صحبت کردن برای بیان نیازهایش استفاده کند. تا دو سالگی نتواند دستورالعمل های ساده را دنبال کند. تا دو سالگی لحن صدای غیرعادی داشته باشد. والدین و مراقبان باید بتوانند نیمی از هر آنچه کودک در دو سالگی می گوید و حداقل 75 درصد از کلماتشان را تا سومین سال تولدش بفهمند. تقریباً همه باید بتوانند تا زمانی که کودک چهار ساله می شود بفهمند که چه می گوید. 5 علت شایع تاخیر در گفتار کودکان کدام است؟ تاخیر در صحبت کردن کودکان ممکن است علل متعددی داشته باشد. در ادامه به بررسی 5 علت شایع تاخیر کلامی کودکان می پردازیم. اختلالات شنوایی یکی از علل دیر حرف زدن کودکان کم شنوایی یکی از علل شایع و مهم تاخیر در گفتار کودکان است، زیرا به طور مستقیم بر توانایی آن ها در شنیدن و پردازش صداها که برای یادگیری صحبت کردن ضروری است، تأثیر می گذارد. هنگامی که کودک در شنوایی مشکل دارد، ممکن است برای شنیدن طیف کامل صداهای گفتاری دچار مشکل شود که تقلید و بازتولید صحیح کلمات را برای او دشوارتر می کند. حتی کم شنوایی خفیف یا نوسانی می تواند رشد گفتار و زبان را مختل کند، زیرا کودکان ممکن است قادر به شنیدن صداها به طور واضح یا مداوم نباشند، به خصوص زمانی که با صدای پس زمینه احاطه شده باشد. کودکان مبتلا به کم شنوایی ممکن است نشانه هایی از تاخیر گفتار مانند محدودیت واژگان، مشکل در تلفظ کلمات، یا چالش در درک و پیروی از دستورالعمل ها را نشان دهند. هر چه زودتر افت شنوایی شناسایی و درمان شود، شانس بیشتری برای جلوگیری از تاخیر گفتار و زبان درازمدت وجود دارد. اوتیسم از علل شایع تاخیر در صحبت کردن کودکان اختلال طیف اوتیسم (ASD) عامل مهمی در دیر حرف زدن کودکان است. در حالی که همه کودکان مبتلا به اوتیسم تاخیر در گفتار را تجربه نمی کنند، این یک ویژگی مشترک است که به طرق مختلف بر رشد ارتباطات تأثیر می گذارد. این تاخیرها می تواند از فقدان کامل زبان گفتاری تا مشکلات زبان عمل گرا (درک نشانه های اجتماعی و استفاده مناسب از زبان در زمینه های اجتماعی)، زبان دریافتی (درک آنچه گفته می شود) و زبان بیانی (تشکیل و بیان افکار و ایده ها) را شامل شود. شدت و نوع تاخیر در گفتار کودکان بسته به تظاهرات خاص اوتیسم و مسیر رشد کلی فرد بسیار متفاوت است. شناسایی زودهنگام تاخیرهای گفتاری برای مداخله به موقع بسیار مهم است، که می تواند به طور قابل توجهی پیامدهای ارتباطی را برای کودکان مبتلا به اوتیسم بهبود بخشد. ناتوانی ذهنی از علل تاخیر کلامی کودکان ناتوانی ذهنی که با محدودیت های قابل توجهی در عملکرد فکری و رفتار انطباقی مشخص می شود، اغلب به صورت تاخیر گفتاری در کودکان ظاهر می گردد. شدت تاخیر گفتار اغلب با شدت ناتوانی ذهنی مرتبط است. کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی ممکن است در تمام جنبه های رشد زبان، تاخیر داشته باشند. این کودکان ممکن است در اکتساب واژگان، ساختار جمله و توانایی بیان واضح صداها (تلفیق) اشکال داشته باشند. مشکلات درک مطلب و پیروی از دستورالعمل ها نیز در این کودکان رایج است. این چالش ها می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی آن ها در برقراری ارتباط موثر و مشارکت کامل در تعاملات اجتماعی و محیط های آموزشی تأثیر بگذارد. مداخله زودهنگام، از جمله گفتاردرمانی و برنامه های آموزشی تخصصی، در حمایت از کودکان مبتلا به ناتوانی ذهنی برای به حداکثر رساندن پتانسیل ارتباطی و بهبود کیفیت زندگی آن ها بسیار مهم است. آپراکسی از علل تاخیر در صحبت کردن کودکان آپراکسی گفتار کودکی (CAS) یک اختلال گفتاری حرکتی است که می تواند باعث تاخیر قابل توجهی در توانایی کودک در رشد گفتار و منجر به دیر حرف زدن کودکان شود. برخلاف سایر تأخیرهای گفتاری، که در آن مشکلات اغلب به درک زبان یا شنوایی مربوط می شود، آپراکسی یک وضعیت عصبی است که بر توانایی مغز برای برنامه ریزی و هماهنگی حرکات مورد نیاز برای گفتار تأثیر می گذارد. کودکان مبتلا به آپراکسی می دانند چه می خواهند بگویند، اما مغز آن ها در ارسال سیگنال های صحیح به ماهیچه های مسئول گفتار مشکل دارد که منجر به مشکلاتی در تلفظ، ریتم و روانی گفتار می شود. این وضعیت ممکن است باعث شود که گفتار درهم یا ناروشن به نظر برسد و کودکان ممکن است در بیان کلمات یا تشکیل جملات مشکل داشته باشند، حتی اگر درک زبان آن ها دچار هیچ اشکالی نباشد. فلج مغزی فلج مغزی (CP) گروهی از اختلالات است که بر حرکت و توان ماهیچه یا وضعیت بدن تأثیر می گذارد. این اختلال در اثر آسیب به مغز در حال رشد، اغلب قبل از تولد، در حین تولد، یا کمی پس از تولد ایجاد می شود. از آنجایی که مغز گفتار و زبان را کنترل می کند، آسیب به مغز می تواند منجر به تأخیر و مشکلات قابل توجه گفتار شود. این چالش ها می توانند به روش های مختلفی ظاهر شوند، از جمله مشکلات در بیان (تولید صداهای واضح)، روانی (جریان گفتار صاف)، و درک و بیان زبان. شدت مشکلات گفتاری بسته به محل و میزان آسیب مغزی و همچنین نوع و شدت کلی آن بسیار متفاوت است. بسیاری از کودکان مبتلا به فلج مغزی ممکن است تاخیرهای رشدی دیگری را نیز تجربه کنند که چالش های ارتباطی را بیشتر می کند. درمان تاخیر کلامی کودکان درمان تاخیر در صحبت کردن کودکان نیازمند رویکردی چندجانبه است که شامل ارزیابی دقیق و برنامه ریزی منسجم می شود. ابتدا، باید علت دیر حرف زدن کودکان تشخیص داده شود، که ممکن است شامل عوامل شنوایی، زبانی، مغزی، محیطی یا سایر علل باشد. سپس، درمانگران گفتار و زبان می توانند با استفاده از تکنیک های مختلفی مانند بازی درمانی، فعالیت های تعاملی و تمرین های گفتاری، به بهبود مهارت های زبانی کودک کمک کنند. همچنین، تعامل مستمر والدین و مراقبان با کودک از طریق خواندن کتاب، گفت وگو و بازی های آموزشی، می تواند نقش مهمی در تسریع فرآیند یادگیری زبان داشته باشد. در برخی موارد، مشاوره های روانشناختی و بررسی وضعیت اجتماعی-عاطفی کودک نیز می تواند مکمل مؤثری برای درمان تاخیر در گفتار کودکان باشد.
علائم تشنج در کودکان و بزرگسالان
تشنج یک اختلال عصبی است که با فعالیت های غیرطبیعی و ناگهانی در مغز همراه است و منجر به وقوع حملات تشنجی می شود. در طی این حملات، سیگنال های الکتریکی در مغز به طور غیرمنظم و شدید منتشر می شوند که می تواند منجر به علائمی مانند تکان های شدید بدن، از دست دادن هوشیاری، و اختلال در تنفس یا عملکرد عضلات شود. در این مطلب از مقالات کلینیک گفتاردرمانی فرهمندپور به بررسی نشانه ها و علائم تشنج در کودکان و بزرگسالان می پردازیم. تشنج ها می توانند در سنین مختلف به دلایل گوناگون بروز کنند. در کودکان، تشنج ها معمولاً به دلیل تب بالا یا اختلالات ژنتیکی و متابولیک رخ می دهند. در بزرگسالان، معمولاً علل این اختلال شامل صدمات مغزی، عفونت ها، سکته مغزی، یا بیماری های عصبی مزمن مانند صرع است. در سالمندان، ممکن است ناشی از شرایطی مانند سکته، تومور مغزی، یا بیماری های سیستم عصبی مانند آلزایمر باشد. همچنین برخی از داروها و شرایط پزشکی خاص نیز می توانند خطر ابتلا را افزایش دهند. در هر سن، این اختلال یک علامت است که نیاز به ارزیابی دقیق پزشکی دارد تا علت آن شناسایی و درمان شود. نشانه ها و علائم تشنج در کودکان این اختلال در کودکان ممکن است به دلیل عوامل مختلفی رخ دهد، و نشانه ها و علائم آن بسته به نوع آن و سن کودک می تواند متفاوت باشد. علائم رایج در کودکان شامل موارد زیر است: تشنج تب دار این نوع در کودکان بین 6 ماه تا 5 سال بیشتر مشاهده می شود و معمولاً در نتیجه تب بالا رخ می دهد. علائم این نوع تشنج در کودکان عبارتند از: از دست دادن هوشیاری یا بی حرکتی موقت لرزش و تکان های غیرارادی بدن گاهی اوقات ممکن است کودک دندان هایش را بفشارد یا دهانش کف کند. تغییرات در تنفس (ممکن است تنفس کودک سریع یا عمیق شود.) حرکات غیرطبیعی در قسمت های مختلف بدن، مانند دست ها و پاها. در بیشتر موارد، این تشنج ها کوتاه مدت بوده و به طور خود به خود قطع می شوند. تشنج های بزرگ یا تونیک-کلونیک این نوع تشنج ها که اغلب به عنوان تشنج های عمومی شناخته می شوند، علائم زیر را دارند: از دست دادن ناگهانی هوشیاری و افتادن کودک. بدن به طور ناگهانی سفت و ساکن می شود (فاز تونیک) و سپس شروع به لرزش و تکان های غیرارادی می کند (فاز کلونیک.) ممکن است کودک در طول تشنج زبانش را گاز بگیرد یا از دهانش کف بیافتد. تنفس کودک ممکن است مختل شود یا در برخی موارد حتی متوقف شود. پس از پایان تشنج، کودک ممکن است گیج و خواب آلود باشد. تشنج های کانونی (موضعی) این نوع تشنج ها معمولاً به یک ناحیه خاص از مغز محدود می شوند و علائم آن بسته به منطقه ای از مغز که تحت تأثیر قرار گرفته است، متغیر خواهد بود: حرکت های غیرارادی در یک قسمت از بدن، مانند یک دست یا یک پا. بروز احساسات یا تغییرات در حواس، مانند دیدن چیزهایی که وجود ندارند یا احساس درد بدون دلیل. در برخی موارد، ممکن است باعث لکنت زبان در کودکان بطور موقت، بلع یا حرکت گردد. در برخی از موارد، ممکن است هوشیاری کودک کاهش یابد، اما به طور کامل از دست نرود. تشنج های غیرفعال یا آتیپیک این نوع تشنج ها بیشتر در کودکان با اختلالات عصبی و روانی مزمن مشاهده می شوند. علائم شامل موارد زیر است: کاهش موقت هوشیاری که ممکن است تنها چند ثانیه طول بکشد. کودک ممکن است در حین تشنج، به جلو خم شود، دست ها را تکان دهد یا به طور ناگهانی به طرفی نگاه کند. به طور معمول کودک هیچ گونه حرکت غیرطبیعی در اندام های خود ندارد و فقط در رفتار یا واکنش هایش تغییراتی رخ می دهد. علائم دیگر و هشداردهنده ها استفراغ و تهوع: ممکن است بعد از تشنج یا هنگام شروع آن کودک دچار استفراغ شود. تغییرات در پوست: برخی از کودکان در هنگام تشنج دچار تغییر رنگ پوست به رنگ آبی یا خاکی می شوند که ناشی از کمبود اکسیژن است. دور شدن از محیط و گیجی: کودک بعد از تشنج ممکن است گیج، خواب آلود و دچار مشکلاتی در به خاطر سپردن آنچه که قبل از تشنج اتفاق افتاده باشد. خواب آلودگی و بی حالی: پس از تشنج، کودک ممکن است مدت طولانی تر از حد معمول بخوابد. نشانه ها و علائم تشنج در بزرگسالان تشنج در بزرگسالان می تواند علل مختلفی داشته باشد و علائم آن نیز بسته به نوع تشنج و وضعیت سلامتی فرد متفاوت است. تشنج تونیک-کلونیک (جنرالیزه یا عمومی) این نوع تشنج ها که معمولاً به عنوان «تشنج های بزرگ» شناخته می شوند، شامل دو فاز اصلی هستند: فاز تونیک در این فاز، بدن به طور ناگهانی سفت و ساکن می شود. ممکن است فرد هوشیاری خود را از دست بدهد و به طور کامل بی حرکت گردد. در این مرحله، تنفس فرد ممکن است مختل شود و رنگ صورت به آبی یا بنفش تغییر کند. عضلات گردن و شکم به شدت منقبض می شوند و این می تواند باعث شکستن دندان ها یا آسیب به دیگر بخش های بدن شود. فاز کلونیک پس از فاز تونیک، بدن به طور غیرارادی شروع به تکان خوردن و لرزش شدید می کند. این لرزش ها به طور معمول در اندام های فوقانی (دست ها) و تحتانی (پاها) مشاهده می شود. فرد ممکن است دچار کف کردن دهان یا گاز گرفتن زبان خود شود. در این زمان، تنفس ممکن است دوباره شروع شود اما به طور نامنظم و گه گاه با صدای خرخر یا سرفه همراه خواهد بود. تشنج های کانونی (فوکال) این نوع تشنج ها در یک منطقه خاص از مغز شروع می شوند و ممکن است علائم آن بسته به منطقه آسیب دیده متفاوت باشد. تشنج های کانونی به دو نوع تقسیم می شوند: تشنج های کانونی ساده (بدون از دست دادن هوشیاری) علائم این نوع تشنج در بزرگسالان معمولاً به صورت حرکات غیرارادی یک یا چند عضله بدن ظاهر می شود؛ از قبیل موارد زیر: حرکات غیرارادی یک بازو یا یک پا لرزش یا تشنج در یک ناحیه خاص از بدن احساساتی مانند درد، سوزش، یا بی حسی در قسمت های مختلف بدن تغییرات حسی مانند دیدن یا شنیدن صداهایی که وجود ندارند. (هذیان های حسی) تشنج های کانونی پیچیده (با از دست دادن هوشیاری) در این نوع تشنج، فرد ممکن است دچار تغییرات شدید در رفتار یا واکنش ها شود. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد: گیجی یا رفتار غیرعادی لب زدن، بلعیدن مکرر یا حرکت های چهره که بی هدف هستند. ناتوانی در برقراری ارتباط منطقی یا پاسخ به سوالات بی توجهی به محیط اطراف و از دست دادن هوشیاری به مدت کوتاه گاهی فرد در این حالت ممکن است حرکات تکراری مانند مالیدن دست ها یا چرخاندن اشیاء را انجام دهد. تشنج های غیرفعال (آبسانس) این نوع تشنج ها بیشتر در افراد مبتلا به صرع عمومی مشاهده می شود و به طور معمول به صورت از دست دادن کوتاه مدت هوشیاری بروز می کند. علائم معمول این نوع تشنج در بزرگسالان عبارتند از: بی حرکتی و عدم پاسخ به محرک های محیطی نگاه ثابت و معمولاً به یک نقطه عدم توانایی در برقراری ارتباط یا لکنت زبان بزرگسالان ممکن است فرد بدون اینکه متوجه شود دچار حرکت های جزئی در عضلات صورت یا دست ها شود. تشنج های شبانه یا حملات صرع در خواب تشنج هایی که در خواب اتفاق می افتند، به طور معمول در دوران شب و هنگام خوابیدن رخ می دهند. این نوع تشنج ها معمولاً با علائمی چون موارد زیر همراه هستند: بیدار شدن ناگهانی از خواب به همراه سردرد، گیجی و خستگی شکایات از درد عضلانی، به ویژه در عضلات دست و پا در مواردی ممکن است فرد متوجه آسیب های جزئی مانند بریدگی یا کبودی در بدن خود شود. تشخیص و درمان تشخیص تشنج معمولاً از طریق تاریخچه پزشکی، ارزیابی بالینی و انجام آزمایشات مختلف صورت می گیرد. پزشک ابتدا به بررسی علائم، دفعات و نوع تشنج ها پرداخته و سپس ممکن است آزمایشاتی مانند نوار مغزی، تصویربرداری مغز و آزمایشات خون برای شناسایی علل زمینه ای مانند اختلالات متابولیک، تومور مغزی یا عفونت انجام دهد. درمان تشنج بستگی به علت آن دارد. در بیشتر موارد، درمان با داروهای ضدصرع (آنتی اکسپیلپتیک) انجام می شود که هدف آن کنترل تشنج ها و کاهش دفعات وقوع آن هاست. همچنین، در صورت وجود علل زمینه ای مانند سکته مغزی یا تومور، درمان های تخصصی برای کنترل یا رفع مشکل اصلی ضروری است. در موارد مقاوم به دارو، روش هایی مانند تحریک عصب واگ (VNS)، جراحی مغز یا رژیم غذایی کتوژنیک ممکن است برای مدیریت تشنج ها پیشنهاد شوند. در هر صورت، مدیریت مناسب تشنج نیاز به پیگیری مداوم پزشکی و تطبیق درمان با شرایط فردی بیمار دارد.